Jestem nauczycielem.

Ale zanim nim zostałem, poznałem pracę z zupełnie innych stron. Pracowałem  w różnych branżach — od zajęć fizycznych, przez stanowiska biurowe, po role wymagające odpowiedzialności i pracy zespołowej. Te doświadczenia nauczyły mnie uważności na ludzi, ich tempo, ograniczenia i sposoby radzenia sobie z codziennością. Dzięki nim szkoła nigdy nie była dla mnie „oderwanym światem”, lecz częścią szerszej rzeczywistości społecznej. Od młodych lat byłem związany z pracą z dziećmi i młodzieżą. Jako wolontariusz działałem w świetlicy socjoterapeutycznej — miejscu, w którym edukacja zaczyna się od relacji, poczucia bezpieczeństwa i obecności dorosłego. To doświadczenie ukształtowało moje myślenie o pracy wychowawczej i o tym, jak ogromne znaczenie mają kontekst, emocje i historia, z którą młody człowiek przychodzi do szkoły. Dziś, pracując jako nauczyciel, łączę te doświadczenia z codzienną praktyką szkolną. Obserwuję uczniów nie tylko przez pryzmat ocen czy wyników, ale jako ludzi — z ich możliwościami, trudnościami i potrzebami. Widzę też wyzwania, z jakimi mierzą się nauczyciele: presję systemu, ograniczenia organizacyjne i odpowiedzialność za drugiego człowieka. „Między kredą a prawdą” powstało z potrzeby mówienia o edukacji uczciwie. Interesuje mnie szkoła jako przestrzeń relacji, komunikacji i zdrowia psychicznego — nie tylko jako instytucja realizująca program.

Moje tematy dotyczą między innymi:

- Pracy z dziećmi i młodzieżą w różnych kontekstach społecznych, 
- Wpływu traumy i trudnych doświadczeń na funkcjonowanie ucznia, 
- Relacji nauczyciel–uczeń i komunikacji w szkole, 
- Codziennych wyzwań pracy nauczyciela, 
- Napięcia między potrzebami uczniów a realiami systemu edukacji.

Zapraszam do rozmowy!